دمبل دومبول های پرمحتوی

جدا این حرف را با ریتم ۶/۸ هم قبول دارم ” اهل هر کجا که باشیم ما همه ایرونی هستیم، واسه رفتن به خونه به انتظار نشستیم” بچه بودم باورم نمی شد غربت که میگند درده یعنی چی.

بخش دولتی سوپر گنده ما

و از تفاوتهای ما با اینها اینکه وقتی جی ام ، کرایسلر، و فورد داشتند ورشکست میشدند، کسی کوچکترین ناراحتی هم نشون نمیداد.ولی تو ایران خدا نکنه کسی به ایران خودرو بگه بالای چشمهات ابرو است.

فکر میکنی اگه ایران خودرو ورشکست بشه چند نفر بیکارمیشند، پس خفه شو، همین سمند های آشغالی را سوار شو.

لعنت براستارباکس

غربزدگی یعنی اینکه کم کم من چای خور در ایران، همش دارم قهوه میخورم

بچاپ بچاپ سینمایی

یا ایها الذین الاسکلان،  به جونه مادرم ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ هیچ خبری نمیشه، من فقط اگه فارغ تحصیل نشده باشم، قل میدم خودکشی کنم

شکرگزاری به سبک ایرانی

فردا به  مناسبت  تنکس گیوینگ  قراربا بچه های ایرانی کله پاچه بوقلمون میل کنیم.

فقرفرهنگی

استادمون تو ایران را یک بار یکی از بچه ها بهش گفت آقای طاهری، طرف همون جا گفت، من با نظافت چی اینجا فرق دارم، به من میگی آقای دکتر طاهری یا دکتر طاهری. اینجا آمدم استادم گیر داد كه من را با اسم کوچک صدا کن، شد جک

کینه شتری

وقتی تو گریه میکنی…

آی دلم خنک میشه

پ . ن . داشتم ابی گوش میدادم.

نقدی بر فرمایشات جناب اندی مددیان

خوشگل محله ما را تو کوچه خودمون هم کسی آدم حسابش نمیکرد، چه برسه به اینکه بخواهد تو تهران تک باشه.

خبر از من

فکر کن بعد ۱۰۰ سال تو کنسرت وگاس کریستمس ایرانیها,  یکی از آدمهای نچسب كه میشناسی  را   ببینی و گیر بده كه باید  بعد کنسرت  شام باهم  بخورید

فوران محبت

یک قراری بذاریم، همدیگر را نبینیم